Сон і смерць, змрочна арлы
Шумяць вакол галавы усю ноч
Залаты абраз чалавека
Паглынае сцюдзённы вір
Вечнасці. На жудасных рыфах
Трушчыцца пурпуровае цела
І скардзіцца цёмны голас
Па-над морам.
Шалёнай сястрой журботы
Глянь: тоне трывожны чаўнок
Пад зоркамі,
Маўклівым абліччам начы.